ciągnik john deer
fot. www.unsplash.com

Nowoczesne rolnictwo coraz częściej wykorzystuje technologie, które jeszcze kilkanaście lat temu kojarzyły się głównie z lotnictwem czy przemysłem. Jednym z najważniejszych rozwiązań jest automatyczne prowadzenie ciągnika, pozwalające na wykonywanie prac polowych z wyjątkową precyzją. Dzięki temu rolnicy mogą ograniczyć nakład pracy, zmniejszyć zużycie paliwa i lepiej wykorzystać powierzchnię upraw.

Na czym polega automatyczne prowadzenie?

Automatyczne prowadzenie ciągnika opiera się na wykorzystaniu sygnałów satelitarnych oraz specjalistycznych odbiorników GPS lub GNSS. System na bieżąco określa położenie maszyny na polu i porównuje je z wcześniej wyznaczoną trasą przejazdu.

Komputer pokładowy analizuje dane w czasie rzeczywistym, a następnie przekazuje polecenia do układu kierowniczego. W efekcie ciągnik utrzymuje idealnie prosty tor jazdy lub precyzyjnie porusza się po zaprogramowanych liniach, nawet podczas pracy nocą czy przy ograniczonej widoczności.

Jakie elementy tworzą system?

Automatyczne prowadzenie składa się z kilku podstawowych komponentów. Najważniejszym jest odbiornik satelitarny odpowiadający za określanie położenia maszyny. Kolejnym elementem jest monitor znajdujący się w kabinie, na którym operator może kontrolować przebieg pracy i wprowadzać ustawienia.

Istotną rolę odgrywa również sterownik kierownicy. W zależności od rozwiązania może on współpracować z fabrycznym układem hydraulicznym lub wykorzystywać dodatkowy silnik montowany na kole kierownicy. Całość współpracuje z oprogramowaniem analizującym dane lokalizacyjne i korygującym tor jazdy.

Skąd bierze się wysoka dokładność?

Samo korzystanie z sygnału GPS nie zawsze zapewnia dokładność wymaganą podczas prac rolniczych. Dlatego wiele gospodarstw wykorzystuje sygnały korekcyjne, takie jak EGNOS, RTK czy inne systemy wspomagające pozycjonowanie.

W przypadku technologii RTK możliwe jest osiągnięcie dokładności nawet na poziomie kilku centymetrów. Tak wysoka precyzja ma szczególne znaczenie podczas siewu, sadzenia, nawożenia czy wykonywania zabiegów ochrony roślin.

Jak wygląda praca operatora?

Choć nazwa może sugerować całkowicie samodzielne działanie maszyny, operator nadal pozostaje odpowiedzialny za przebieg pracy. Jego zadaniem jest przygotowanie ciągnika, ustawienie parametrów przejazdu oraz nadzorowanie pracy urządzeń.

Po aktywowaniu systemu kierowanie odbywa się automatycznie, a kierowca może skupić większą uwagę na pracy agregatu, siewnika lub opryskiwacza. Pozwala to ograniczyć zmęczenie podczas wielogodzinnych prac polowych.

Jakie korzyści daje automatyczne prowadzenie?

Największą zaletą jest eliminacja nakładek i omijaków. Maszyna porusza się dokładnie po wyznaczonych ścieżkach, dzięki czemu poszczególne przejazdy nie pokrywają się nadmiernie ani nie pozostawiają nieobrobionych fragmentów pola.

Przekłada się to na mniejsze zużycie paliwa, oszczędność środków ochrony roślin oraz bardziej efektywne wykorzystanie nawozów. Dodatkowo rolnik może pracować szybciej i zachować wysoką jakość wykonywanych zabiegów niezależnie od warunków atmosferycznych.

W jakich pracach system sprawdza się najlepiej?

Automatyczne prowadzenie znajduje zastosowanie praktycznie podczas wszystkich prac polowych. Szczególnie duże korzyści przynosi podczas siewu, gdy zachowanie równych odstępów ma bezpośredni wpływ na rozwój roślin.

Technologia jest również wykorzystywana przy nawożeniu, opryskach, uprawie przedsiewnej oraz zbiorach. Coraz częściej współpracuje także z systemami rolnictwa precyzyjnego, które pozwalają dostosowywać dawki nawozów czy środków ochrony do konkretnych stref pola.

Czy automatyczne prowadzenie to przyszłość rolnictwa?

Rozwój technologii satelitarnych, czujników i sztucznej inteligencji sprawia, że automatyzacja staje się standardem w nowoczesnych gospodarstwach. Dzisiejsze systemy nie tylko utrzymują tor jazdy, ale również gromadzą dane o wykonanych pracach, pomagają planować zabiegi i współpracują z innymi maszynami.

W kolejnych latach można spodziewać się jeszcze większej integracji autonomicznych funkcji, które pozwolą wykonywać prace polowe z coraz większą dokładnością i przy mniejszym zaangażowaniu operatora.

Źródło: www.agromechanika.net.pl