Praca weterynarza kojarzy się przede wszystkim z leczeniem psów i kotów, ale możliwości zawodowe są znacznie szersze. Lekarze weterynarii zajmują się również zwierzętami gospodarskimi, końmi, diagnostyką laboratoryjną, bezpieczeństwem żywności czy kontrolą chorób zakaźnych. Jak zostać weterynarzem w Polsce? Droga do wykonywania tego zawodu wymaga ukończenia odpowiednich studiów, zdobycia kwalifikacji i prawa wykonywania zawodu. Nie jest to profesja, do której wystarczy kilkumiesięczny kurs.
Jak zostać weterynarzem?
Osoba, która chce zostać lekarzem weterynarii, musi ukończyć jednolite studia magisterskie na kierunku weterynaria. Są to studia wymagające zarówno wiedzy biologicznej i chemicznej, jak i dużej odporności psychicznej. Nauka nie ogranicza się do rozpoznawania chorób zwierząt. Studenci poznają między innymi anatomię, fizjologię, farmakologię, chirurgię, diagnostykę obrazową, choroby zakaźne, parazytologię, rozród oraz zasady bezpieczeństwa żywności.
Już na etapie rekrutacji znaczenie mają wyniki z przedmiotów wymaganych przez konkretną uczelnię. Najczęściej brane pod uwagę są biologia i chemia, choć dokładne zasady naboru mogą różnić się pomiędzy szkołami wyższymi i rocznikami.
Po ukończeniu studiów absolwent uzyskuje tytuł lekarza weterynarii. Sam dyplom nie kończy jednak wszystkich formalności. Aby wykonywać zawód w Polsce, trzeba uzyskać prawo wykonywania zawodu nadawane przez właściwą okręgową izbę lekarsko-weterynaryjną i zostać wpisanym do odpowiedniego rejestru.
Warto również pamiętać, że weterynaria nie oznacza wyłącznie pracy w gabinecie dla małych zwierząt. Można zajmować się bydłem, trzodą chlewną, drobiem, końmi, zwierzętami egzotycznymi albo pracować w laboratorium, inspekcji weterynaryjnej czy przedsiębiorstwach związanych z produkcją żywności.
Ile lat trzeba się uczyć, żeby zostać weterynarzem?
Studia weterynaryjne w Polsce trwają 11 semestrów, czyli 5,5 roku. Są prowadzone jako jednolite studia magisterskie. Oznacza to, że student nie kończy najpierw trzyletniego licencjatu i dopiero później studiów drugiego stopnia, lecz realizuje jeden ciągły program kształcenia.
W praktyce droga do samodzielnej i swobodnej pracy zawodowej często trwa jeszcze dłużej. Po studiach wielu młodych lekarzy zdobywa doświadczenie pod okiem bardziej doświadczonych kolegów, uczestniczy w szkoleniach i rozwija się w określonym kierunku, na przykład chirurgii, dermatologii, kardiologii czy diagnostyce obrazowej.
Trzeba też przygotować się na dużą liczbę zajęć praktycznych. Weterynarii nie da się nauczyć wyłącznie z książek. Studenci ćwiczą badanie zwierząt, poznają metody diagnostyczne, uczestniczą w zajęciach klinicznych i odbywają praktyki.
Jeżeli ktoś planuje w przyszłości specjalizować się w konkretnej dziedzinie, kształcenie zawodowe może trwać wiele kolejnych lat. W weterynarii rozwój nie kończy się wraz z otrzymaniem dyplomu, ponieważ zmieniają się metody diagnostyczne, leki, wyposażenie klinik i standardy leczenia.
Czy studia weterynaryjne są trudne?
Weterynaria jest wymagającym kierunkiem przede wszystkim ze względu na bardzo szeroki materiał. Lekarz musi poznać anatomię i fizjologię różnych gatunków, a nie tylko jednego organizmu. Inaczej wygląda leczenie psa, inaczej krowy, konia, królika czy ptaka.
Dużym wyzwaniem są pierwsze lata, podczas których pojawia się między innymi anatomia, histologia, fizjologia, biochemia i inne przedmioty stanowiące podstawę późniejszych zajęć klinicznych. Później studenci przechodzą do diagnostyki i leczenia konkretnych chorób.
Nie każdy zdaje sobie również sprawę z psychicznej strony zawodu. Weterynarz spotyka się z cierpieniem zwierząt, ciężkimi chorobami, wypadkami i koniecznością przeprowadzania eutanazji. Jednocześnie musi rozmawiać z właścicielem zwierzęcia, który może być bardzo zdenerwowany lub przywiązany do swojego pupila.
Czy można być weterynarzem bez studiów?
Nie. W Polsce lekarzem weterynarii nie można zostać bez ukończenia studiów weterynaryjnych oraz uzyskania prawa wykonywania zawodu. Krótki kurs, szkoła policealna czy doświadczenie zdobyte przy zwierzętach nie pozwalają używać tytułu lekarza weterynarii ani samodzielnie wykonywać czynności zastrzeżonych dla tego zawodu.
Istnieją jednak inne zawody umożliwiające pracę ze zwierzętami. Jednym z nich jest technik weterynarii. Technik może pracować między innymi w lecznicach i gabinetach, gospodarstwach, schroniskach czy innych placówkach zajmujących się zwierzętami. Zakres jego uprawnień jest jednak inny niż lekarza weterynarii.
Można również pracować jako opiekun zwierząt, groomer, behawiorysta czy pracownik schroniska. Wymagania dotyczące kwalifikacji są w tych profesjach odmienne, ale żadna z nich nie daje automatycznie prawa do wykonywania zawodu lekarza weterynarii.
Jeżeli marzeniem jest samodzielne diagnozowanie chorób, prowadzenie leczenia i wykonywanie czynności należących do kompetencji lekarza, studiów weterynaryjnych nie da się zastąpić kursem.
Kim jest technik weterynarii?
Technik weterynarii nie jest lekarzem, ale może wykonywać określone czynności związane z opieką nad zwierzętami oraz wspomagać lekarza podczas pracy. Zakres obowiązków zależy od miejsca zatrudnienia i posiadanych kwalifikacji.
W lecznicy technik może pomagać w przygotowaniu zwierząt do badań i zabiegów, wykonywać czynności pielęgnacyjne, przygotowywać stanowisko pracy, opiekować się hospitalizowanymi pacjentami czy asystować lekarzowi. Jest to więc zawód dla osób chcących pracować blisko zwierząt, ale niekoniecznie planujących wieloletnie studia weterynaryjne.
Trzeba jednak wyraźnie odróżnić kwalifikacje technika od kompetencji lekarza. Technik nie może po prostu otworzyć gabinetu i wykonywać wszystkich czynności medycznych tak jak lekarz weterynarii.
Ile kosztuje kurs na technika weterynarii?
W przypadku technika weterynarii określenie kurs może być mylące, ponieważ uzyskanie formalnego tytułu zawodowego wymaga odpowiedniej ścieżki kształcenia i zdania wymaganych egzaminów, a nie ukończenia dowolnego kilkutygodniowego szkolenia.
Koszt nauki zależy od wybranej placówki. W szkołach publicznych kształcenie może być bezpłatne, natomiast prywatne szkoły pobierają czesne. Opłaty mogą wynosić od kilkuset złotych miesięcznie, przez co całkowity koszt nauki może sięgnąć kilku lub kilkunastu tysięcy złotych. Przed zapisaniem się należy sprawdzić nie tylko cenę, ale przede wszystkim to, czy dana szkoła rzeczywiście umożliwia zdobycie państwowych kwalifikacji wymaganych do uzyskania tytułu technika weterynarii.
W ofertach można znaleźć również różnego rodzaju kursy weterynaryjne, kursy asystenta czy szkolenia z opieki nad zwierzętami. Mogą być przydatne zawodowo, ale ukończenie takiego szkolenia nie zawsze oznacza zdobycie tytułu technika weterynarii. Przed zapłatą warto dokładnie przeczytać, jakie kwalifikacje otrzymuje absolwent.
Jakie cechy powinien mieć dobry weterynarz?
Sama miłość do zwierząt zdecydowanie nie wystarczy. Lekarz potrzebuje zdolności analitycznego myślenia, ponieważ pacjent nie powie, gdzie dokładnie go boli i od kiedy źle się czuje. Diagnoza powstaje na podstawie wywiadu z właścicielem, badania klinicznego i wyników dodatkowych badań.
Bardzo ważna jest sprawność manualna, szczególnie w chirurgii i podczas wykonywania wielu procedur medycznych. Przydają się także cierpliwość, odporność na stres oraz umiejętność podejmowania decyzji w sytuacji, gdy stan zwierzęcia gwałtownie się pogarsza.
Weterynarz pracuje również z ludźmi. Musi w prosty sposób wyjaśnić właścicielowi chorobę, przedstawić możliwości leczenia, omówić koszty oraz czasami przekazać bardzo trudne informacje. Dobra komunikacja jest więc w tym zawodzie równie ważna jak wiedza medyczna.
Gdzie może pracować lekarz weterynarii?
Najbardziej oczywistym miejscem zatrudnienia są gabinety, przychodnie, lecznice i całodobowe kliniki dla zwierząt. Rynek jest jednak znacznie szerszy. Lekarze mogą specjalizować się w obsłudze gospodarstw i zajmować się zdrowiem całych stad bydła, świń czy drobiu.
Inną ścieżką jest praca związana z końmi. Wymaga ona często dojazdów do stajni i wykonywania badań w terenie. Są również lekarze zajmujący się zwierzętami egzotycznymi, których diagnostyka znacznie różni się od leczenia psów i kotów.
Możliwe jest zatrudnienie w Inspekcji Weterynaryjnej, laboratoriach, zakładach związanych z żywnością pochodzenia zwierzęcego czy przedsiębiorstwach farmaceutycznych. Absolwent weterynarii nie jest więc ograniczony do klasycznego gabinetu w mieście.
Ile zarabia się w weterynarii?
Zarobki w weterynarii są bardzo zróżnicowane i trudno podać jedną kwotę odpowiadającą całej branży. Na początku kariery wynagrodzenie lekarza zatrudnionego w lecznicy może być znacznie niższe niż dochody doświadczonego specjalisty prowadzącego własną klinikę.
Na wysokość zarobków wpływa miejsce pracy, region, doświadczenie, liczba dyżurów, forma zatrudnienia oraz zakres wykonywanych zabiegów. Lekarz zajmujący się zaawansowaną chirurgią, ortopedią czy diagnostyką może mieć zupełnie inne możliwości finansowe niż osoba rozpoczynająca pierwszą pracę po studiach.
Znaczenie ma również praca nocna, weekendowa i świąteczna. W klinikach całodobowych część lekarzy pełni dyżury poza standardowymi godzinami. Z jednej strony może to zwiększać wynagrodzenie, z drugiej oznacza większe obciążenie i mniej regularny tryb życia.
Własna działalność daje możliwość osiągania wyższych dochodów, ale nie należy mylić przychodu lecznicy z zarobkiem właściciela. Gabinet ponosi koszty wynagrodzeń, leków, energii, najmu lokalu, aparatury, materiałów jednorazowych, badań laboratoryjnych i wielu innych wydatków.
Czy warto zostać weterynarzem?
Weterynaria może dawać dużą satysfakcję osobom, które interesują się medycyną i rzeczywiście chcą pracować ze zwierzętami. Trzeba jednak patrzeć na ten zawód szerzej niż przez obraz lekarza badającego sympatycznego psa lub kota. Codzienność obejmuje również kontakt z krwią, ranami, ciężkimi chorobami, agresywnymi lub przestraszonymi zwierzętami oraz trudnymi decyzjami.
Przed wyborem studiów dobrym pomysłem może być poznanie pracy lecznicy od praktycznej strony, na przykład poprzez wolontariat, praktykę lub rozmowę z osobą wykonującą ten zawód. Pozwala to sprawdzić, czy wyobrażenia o weterynarii odpowiadają rzeczywistości.
Jeżeli odpowiedź nadal jest pozytywna, droga jest jasno określona: trzeba dostać się na weterynarię, ukończyć 5,5-letnie studia i uzyskać prawo wykonywania zawodu. Jak zostać weterynarzem nie jest więc tajemnicą, ale realizacja tego celu wymaga kilku lat intensywnej nauki, zdobywania praktyki i późniejszego stałego rozwijania umiejętności. Dla osób, które wolą krótszą ścieżkę edukacyjną, alternatywą może być zawód technika weterynarii, trzeba jednak pamiętać, że zakres jego uprawnień jest wyraźnie mniejszy niż lekarza.
Źródło: www.agromechanika.net.pl
